فرهاد رشیدی؛ سهیل سبحان اردکانی
چکیده
زمینه و هدف: با توجه به افزایش نگرانیهای محیطزیستی و بروز بیماریهای شغلی در واحدهای صنعتی و بهویژه صنایع پتروشیمی، استقرار نظامهای مدیریت محیطزیستی (EMS) در این صنایع از اهمیتی به سزایی برخوردار است. لذا این پژوهش، با هدف بررسی تأثیر نظامهای مدیریت محیطزیستی بر کاهش آلودگیهای صنعتی و بهبود سلامت کارکنان مجتمع پتروشیمی ...
بیشتر
زمینه و هدف: با توجه به افزایش نگرانیهای محیطزیستی و بروز بیماریهای شغلی در واحدهای صنعتی و بهویژه صنایع پتروشیمی، استقرار نظامهای مدیریت محیطزیستی (EMS) در این صنایع از اهمیتی به سزایی برخوردار است. لذا این پژوهش، با هدف بررسی تأثیر نظامهای مدیریت محیطزیستی بر کاهش آلودگیهای صنعتی و بهبود سلامت کارکنان مجتمع پتروشیمی اتیلن غرب کشور در سال 1404 انجام یافت. مواد و روشها: در این پژوهش توصیفی، با استفاده از دادههای کمی جمعآوریشده از پرسشنامه، دادههای کیفی حاصل از مصاحبههای نیمهساختارمند با کارکنان و کارشناسان مجتمع پتروشیمی اتیلن غرب، مشاهده مستقیم و گزارشهای عملکرد محیطزیستی نسبت به بررسی تأثیر نظامهای مدیریت محیطزیستی بر کاهش آلودگیهای صنعتی و بهبود سلامت کارکنان اقدام شد. همچنین، برای پردازش دادهها از تلفیق روشهای آماری کمی و تحلیل محتوای کیفی استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد که اجرای EMS رابطه معناداری با کاهش آلودگیها، بهبود سلامت شاغلین، افزایش رضایت شغلی و کاهش هزینههای بهداشتی داشته است. بهطوریکه EMS 38 تا 46 درصد از تغییرات در کاهش آلودگیها و بهبود سلامت کارکنان را تبیین کرده و در کاهش آلودگیها و بهبود محیط کاری مؤثر بوده است. با اینحال، مقاومت فرهنگی، کمبود منابع و عدم تعهد مدیریت ازجمله موانع اصلی در راه گسترش EMS در صنعت مورد مطالعه معرفی شدند. نتیجهگیری: مشخص شد که استقرار نظام EMS از طریق کاهش مصرف منابع، بازیافت مواد و بهبود مدیریت انرژی به بهبود فرآیندهای داخلی و کاهش تولید پسماندهای صنعتی منجر شده است. لذا، به اجرایEMS در سایر واحدهای صنعتی مشابه توصیه میشود.